Harlan Coben

Harlan Coben urodził się w Newark w stanie New Jersey, 4 lutego 1962. Ukończył w roku 1984 Amherst College w specjalizacji "nauki polityczne", a następnie pracował w przemyśle turystycznym, m.in. jako przewodnik turystyczny w Costa del Sol w Hiszpanii. Obecnie mieszka w New Jersey z żoną Anne Armstrong-Coben, dyrektorką medyczną Covenant House (instytucji, zajmującej się pomocą dzieciom ulicy), i z czwórką dzieci (w wieku od roczku do siedmiu lat - stan na rok 2002).

Ze swoją żoną jest związany już od ponad dwudziestu lat, od okresu studiów. Wtedy też stwierdził, że chce zająć się pisaniem. Jego pierwsza książka została zaakceptowana do druku, gdy miał 26 lat. Wiedział już ze swoich wcześniejszych doświadczeń pisarskich, że albo zostanie zauważony, albo zajmie się czymś innym. W międzyczasie przestawił się z pisania samodzielnych opowieści na serię o Myronie Bolitarze.

Pytany o swoje wczesne inspiracje literackie, odpowiada: "Dawała mi je moja mama. Chodziliśmy do księgarni Barnes & Noble na Manhattanie (uwierzycie, że sądziłem, że jest taka tylko jedna?) i spędzaliśmy tam cały dzień. Wydawaliśmy tam większość pieniędzy, ale rzadko na zabawki - za to zawsze mogliśmy wybrać tyle książek, ile chcieliśmy. Czytałem całe mnóstwo różnych rzeczy i moje gusta się zmieniały. Mogę jednak zaryzykować stwierdzenie, że są pewne książki - drogowskazy życiowe. Zawsze będę pamiętał pierwszy raz, gdy czytałem "Fałdkę czasu" ("A wrinkle in time") Madeleine L'Engle. Pamiętam też mój pierwszy dorosły thriller ("Marathon Man" Williama Goldmana - wciąż jeden z moich ulubionych) i mój pierwszy kontakt z pisarstwem Philipa Rotha." Coben był blisko związany ze swoimi rodzicami, którzy niestety jednak zmarli zanim skończył trzydzieści lat. Wpłynęło to na jego książki, określając stosunki Myrona Bolitara z jego rodzicami. Wizyty Bolitara w domu często są źródłem wielu zabawnych sytuacji. "Kochałem moich rodziców. Byli cudowni i brakuje mi ich każdego dnia".

Myron Bolitar, pochodzący z New Jersey (podobnie jak jego twórca), jest agentem sportowym i prywatnym detektywem. Jak nietrudno się domyśleć, ma łatwość pakowania się w kłopoty, które wynikają albo z jego kontaktów z klientami, albo własnej przeszłości. Każda z książek skupia się na innej dziedzinie zawodowego sportu, choć paradoksalnie sam Coben nie lubi sportu, nie uprawia go ani nie ogląda. Bardziej interesuje go panująca w tym środowisku presja, która często tworzy arenę konfliktu, intrygi a nawet morderstwa. Po napisaniu siedmiu powieści z Myronem Bolitarem, Coben zrobił sobie od niego przerwę i napisał samodzielny thriller "Nie mów nikomu", który szybko stał się światowym bestsellerem, przynosząc mu sławę i pieniądze.

"Chicago Tribune" w recenzji "Najczarniejszego strachu" napisało "Raymond Chandler spotyka Bridget Jones". Nietrudno zrozumieć, co mieli na myśli - Coben wie, jak skonstruować dobrą intrygę, ale jest też biegły w pobudzaniu czytelnika do śmiechu. Typową cechą jego książek są pomieszane motywy i straszne tajemnice. Każdy z czarnych charakterów, które przedstawia, ma za sobą przeszłość ofiary, jak choćby Eric Wu, pojawiający się w "Nie mów nikomu" i powracający w "Tylko jednym spojrzeniu". Był zwykłym dzieckiem, i dopiero okrutne traktowanie zdeformowało go psychicznie. Coben jednocześnie potrafi swojego bohatera ostro skrytykować i ulitować się nad nim.

Zwroty akcji u Cobena trwają aż do ostatniej strony. Byłoby to nudne i powtarzalne, gdyby nie fakt, że wynikają one ze złożoności tego, co dzieje się w ludzkim sercu. Nie chodzi tu bynajmniej o to, że dobry człowiek okazuje się być złym, lecz o to, że czasem dobry zamiar realizujemy w niewłaściwy sposób, a czasem zmuszeni jesteśmy podjąć decyzję, choć nie mamy wystarczająco wielu przesłanek i musimy potem żyć z jej konsekwencjami. Smutek bohaterów Cobena bierze się z odarcia z iluzji, z konieczności spojrzenia na własne życie i ludzi w nim obecnych w nowy sposób. Jak mówi pisarz, "wszystko ma swoją cenę, a życie nie ma przycisku "reset".

Jedną z różnic pomiędzy wcześniejszymi powieściami, tymi z Myronem, a późniejszymi, jest wiek bohaterów. Myron był młodym człowiekiem, w tym rozumieniu, że zamierzał się dopiero ustatkować, podczas gdy główni bohaterowie pozostałych książek osiągnęli już ten stopień osobistej dojrzałości, w którym ma się coś poważnego do stracenia: ukochane osoby. To, co ich z Myronem łączy, to serce, fundamentalna przyzwoitość, która nie pozwala im nawet w walce o siebie niszczyć tego, co wokół. Nikt nie jest bardziej zaskoczony, niż David Beck z "Nie mów nikomu", gdy uświadamia sobie, że jest uciekinierem. Gdy powala policjanta, nie opędza się od wyrzutów sumienia, że zrobił coś złego, mimo że koniecznego.

Powieści Cobena zawierają wiele elementów, które tworzą bardzo realistyczne wrażenie. Nie chodzi tu tylko o dokładne przedstawienie obrazu życia na amerykańskich przedmieściach. Autor nie zapomina, że ludzie nawet w najpoważniejszych opałach, wciąż pamiętają o tym, żeby coś zjeść, albo włożyć kasetę do samochodowego radia. "Muzyka, której słuchają moi bohaterowie, to zwykle to, czego sam na okrągło słucham w danej chwili. Dlatego Grace ciągle puszcza sobie Coldplay".

Harlan Coben jest pierwszym pisarzem, który zdobył trzy nagrody przyznawane za książki z gatunku thrillera/kryminału: Edgar Award, Shamus Award i Anthony Award. Jego owacyjnie przez krytykę przyjęte powieści są określane jako "błyskotliwe, pomysłowe, dowcipne" (New York Times), "przejmujące i docierające do istoty tematu" (Los Angeles Times), "nieprzerwanie wciągające" (Houston Chronicle), "doskonałe" (Chicago Tribune) i "konieczne do przeczytania" (Philadelphia Inquirer). Jego najnowsze powieści, "Tylko jedno spojrzenie", "Jedyna szansa", "Nie mów nikomu" i "Bez pożegnania" są międzynarodowymi bestsellerami, pojawiającymi się na listach New York Times, London Times, Le Monde, Publishers Weekly, Los Angeles Times, San Francisco Chronicle i wielu innych na całym świecie. Jego książki są publikowane w ponad 28 językach, w ponad 30 krajach. Wg "USA Today", jego thriller "Jedyna szansa" jest pierwszą książką, która została wybrana książką miesiąca przez Klub Światowej Książki Miesiąca (International Book of the Month Club) - stowarzyszenie klubów książki z piętnastu państw.

Odkąd jego doskonale przyjęta seria z Myronem Bolitarem pojawiła się w 1995 roku, Harlan Coben zdobył nagrodę im. Edgara Allana Poe i był do niej jeszcze dwa razy nominowany. Zdobył również inne nagrody, przyznawane przez stowarzyszenia pisarzy i wydawców książek detektywistycznych i thrillerów: Anthony Award (plus jedna nominacja), Shamus Award (również plus jedna nominacja), oraz dwukrotnie nominowano go do Dilys Award. "Jeden fałszywy ruch" zdobył dla niego prestiżowy tytuł Fresh Talent Award (Nagrody dla Nowego Talentu), corocznie przyznawaną przez największą sieć księgarni w Wielkiej Brytanii - W.H. Smith. Także jego opowiadanie "A simple philosophy" (nie wydane w Polsce) było nominowane do Anthony Award, Macavity Award i Agatha Award.

Źródło: www.literatura.9g.pl/coben_biografia.html
autor: autor: foxfire

Książki Harlana Cobena

The Innocent, Bez pożegnania, Nie mów nikomu, Niewinny, Tylko jedno spojrzenie, Krótka piłka, Bez śladu, Jeden fałszywy ruch, Jedyna szansa, Bez skrupułów, Najczarniejszy strach

Wybrane książki